Ένα ταξίδι που αρχίζει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’60, περνάει μέσα από τα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας και φτάνει στις παρυφές των ημερών μας. Τόπος η γενέθλια πόλη της Αθήνας κι ο Πειραιάς, η πόλη που μεγάλωσα. Τα πρώτα σκιρτήματα, έρωτες, αγάπες και φίλοι που χάθηκαν στο διάβα του χρόνου, σε καιρούς που δεν μοιάζουν με το σήμερα, σκηνές και γεγονότα που σημάδεψαν τα βιώματα μιας εποχής. Καταστάσεις προσωπικές και ιστορίες πραγματικές, από αυτές που δεν συναντάς κάθε μέρα, που άλλοτε περιγράφονται όπως έγιναν κι άλλοτε συμπληρώθηκαν με τη φαντασία, χωρίς όμως να αλλοιώνεται η ουσία των γεγονότων.
Μια αφήγηση μέσα από μια σειρά δεκαοκτώ μικρών διηγημάτων.
Είδος:
Βιβλίο
ISBN:
978-960-606-140-0
Αριθμός έκδοσης:
1η
Έτος έκδοσης:
2020 (Ιούνιος)
Ενιαία Τιμή Βιβλίου:
ΝΑΙ (έως Δεκέμβριος 2021)
Δέσιμο:
Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις:
14 x 21
Σελίδες:
184
Θεματική Ταξινόμηση:
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Βάρος:
296 γρ.
Η ανακοίνωση έλεγε πως η πτήση για Βαλέττα είχε καθυστέρηση. Κοίταξα την ώρα, φευγαλέα. Το μάτι μου στάθηκε στην ημερομηνία. Δεκαεννιά του Ιούλη. Ξαφνιάστηκα. Σαράντα πέντε χρόνια πέρασαν. Ακριβώς σαν σήμερα. Άρχισε να με παίρνει το παράπονο.
Δεν ξέρει κανείς τίποτα για αυτή την ιστορία. Είναι κάτι φορές στη ζωή, που νομίζεις πως τα πήρες όλα όσα ήθελες. Και μετά ψάχνεις, να μαζέψεις τα κομμάτια σου.
(Από το διήγημα Η εξομολόγηση)
«Ξέρεις να χορεύεις;» ρώτησε.
Κάτι ήξερα. Σε όλα από λίγο. Πού να βρεθούν οι εμπειρίες;
«Σήκω», έκανε ξαφνικά.
Την κοίταζα παραξενεμένος. «Μέσα στην ερημιά;». Αυτό να ήτανε μόνο. Η μουσική;
«Θα τραγουδήσω εγώ». Δεν ήθελε αντιρρήσεις. «Θα σου πω δυο στροφές να πιάσεις τον ρυθμό».
Πρώτη φορά το άκουγα. Νοσταλγικό και πολύ αργό. Είχε καταπληκτική φωνή.
«Τζιλιόλα Τσινκουέτι», είπε. Δεν την ήξερα.
«Non ho l’ età. Πρώτη θέση. Πριν χρόνια».
Υπήρχε κάτι που να μην το ήξερε;
«Πάμε», είπε και με αγκάλιασε. Ένιωθα άβολα. «Πιο χαμηλά το χέρι σου. Στη μέση», με διόρθωσε.
Ξεκίνησα αβέβαια. Τραγούδαγε απαλά, με σιγουριά. Συγχρονιστήκαμε. Κοιτούσε μακριά πάνω από τον ώμο μου. Στριφογυρίζαμε αργά. Κάτω από το φεγγαρόφωτο που έσπαζε στο νερό.
«Non ho l’età, non ho l’età / Per amarti non ho l’età / Per uscire sola con te…»
Σαν τέλειωσε κάτσαμε δίπλα στις καλαμιές. Χωρίς να μιλάμε.
(Από το διήγημα Το φιλί)
Ο Χάρης Αγγελογιάννης (Αθήνα 1953) σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ κι εργάστηκε ως Ορκωτός Λογιστής. Αυτή είναι η πρώτη του συλλογή διηγημάτων. Δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται στα Καλλιτεχνικά ημερολόγια του δικτυακού περιοδικού τοβιβλίο.net.
Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:
* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€
Την είδα. Ναι, με Ταφ κεφαλαίο. Ψηλή, αγέρωχη με το βάδισμά της το αέρινο, λες και δεν πατούσε στη γη, λες και πετούσε, περνούσε δίπλα μου, δυο βήματα...
Οι ιστορικοί γράφουν ιστορία, οι λογοτέχνες ιστορίες. Εγώ που δεν είμαι τίποτα από τα δύο, γράφω ό,τι μου κατεβάσει η κούτρα μου. Κατάλαβα ότι εγκυμονώ,...
Ποιος φοβάται τα βιβλία;
Δυο άστεγοι που διαμένουν στο πάρκο Φινοπούλου περνούν τις ώρες τους στο πεδίο του Άρεως διαβάζοντας βιβλία. Ένα από αυτά είναι...